Drie polepositions. Drie overwinningen. Twintig punten voorsprong in het kampioenschap. Op papier beleeft Kimi Antonelli een absoluut onwerkelijk begin van het seizoen. Toch is de Mercedes-coureur nog lang niet helemaal tevreden. Want achter de historische statistieken en de trofeeën die zich opstapelen, blijft één probleem hem elke zondag het leven zuur maken: zijn starts. En ook in Miami kwam dit onderwerp al vanaf de eerste meters weer ter sprake.
Net als tijdens de sprint de dag ervoor, waar hij zes plaatsen verloor, kende Antonelli een lastige start vanaf de poleposition. Verrast door het zeer vroege remmen van Charles Leclerc in de eerste bocht, blokkeerden de wielen van de Italiaan en moest hij zijn lijn verbreden.
In de chaos die vlak achter hem ontstond door de spin van Verstappen, kwam hij er uiteindelijk nog redelijk goed vanaf: hij verloor slechts één plaats.
Een klein kwaad… maar geen reden tot tevredenheid.
"Om eerlijk te zijn, vandaag ging het niet zo slecht", gaf hij na de race bijna sarcastisch toe. "Ik geloof dat ik twee plaatsen ben gezakt, zes in de sprint, dus dat is iets beter."
Het probleem is dat in de Formule 1 "minder slecht" meestal geen carrièredoel is.
Een achilleshiel in een seizoen dat nog steeds erg spannend is
Antonelli weet het: in een seizoen waarin McLaren, Ferrari en Red Bull nu slechts enkele tienden van elkaar verwijderd zijn, telt elk detail.
En plaatsen verliezen zodra de lichten uitgaan, wordt een luxe die hij zich niet echt meer kan veroorloven.
"Maar nee, dat is nog steeds niet acceptabel. Ik denk dat, zeker tijdens een weekend als dit, waar de verschillen veel kleiner zijn, dit echt het verschil kan maken."
In Miami kostte het hem de overwinning niet. Maar in Japan was het scenario veel heftiger: van poleposition naar de zesde plaats in de eerste ronde. In China had Hamilton hem bij de start ook een positie afgenomen. En in Australië was hij al teruggevallen ondanks een startplaats op de eerste rij.
Kortom, het begint een terugkerend thema te worden.
Ook Mercedes in het vizier
En Antonelli weigert de last van het probleem alleen te dragen. Bij Mercedes had Toto Wolff na de sprint al toegegeven dat er een technisch probleem was aan de kant van het team met betrekking tot de startprocedures.
Ook de Italiaanse coureur benadrukt dit collectieve aspect.
"Ik denk dus dat dit een punt is waar we ons, samen met het team, over moeten buigen, want gisteren, bijvoorbeeld tijdens de sprint, was de procedure goed, maar de grip die we dachten te hebben, was er simpelweg niet."
Met andere woorden: de coureur doet wat hij kan… maar de auto reageert niet altijd zoals hij zou willen.
Antonelli erkent echter dat niet alles aan Mercedes ligt. Hij bevindt zich zelf nog in een leerfase in een uiterst gevoelige discipline.
"Ik denk dat dit ook geldt voor het team, maar vooral voor mij, want ik ben nog een beetje wisselvallig, met name wat betreft het loslaten van de koppeling."
En dat is misschien wel het meest interessante: ondanks zijn overwinningen en ondanks zijn voorsprong in het kampioenschap spreekt Antonelli nog steeds als een rookie die zich bewust is van zijn beperkingen.
"Ik heb nog steeds niet dat zelfvertrouwen, noch die consistentie. Ik heb nog steeds een zekere onzekerheid, dus dat is een belangrijk punt om te verbeteren."
Een eerlijkheid die in de F1 zeldzaam genoeg is om te benadrukken.
Een volwassenheid die nu al indruk maakt
Wat vooral opvalt in Miami is zijn vermogen om niet in paniek te raken.
De dag ervoor, tijdens de Sprint, was zijn frustratie zichtbaar. Zondag bleef Antonelli kalm, ondanks een opnieuw moeilijke start en de constante druk van Norris achter hem. Rustig. Methodisch.
En dat voelde hij ook.
"Maar ik denk dat ik de situatie vandaag beter heb aangepakt dan gisteren. Gisteren was ik erg gefrustreerd en vandaag ben ik erin geslaagd om wat kalmer te blijven, de situatie beter te beheersen en me op de race te concentreren."
Dat is misschien wel het meest indrukwekkende. Want eigenlijk wint Antonelli al als een kampioen… terwijl hij zelf vindt dat hij de basis nog niet helemaal onder de knie heeft.