Sebastian Vettel sluit zich aan bij Ferrari met als doel de herinnering aan de mislukkingen uit het Alonso-tijdperk uit te wissen. Zal de viervoudig wereldkampioen deze uitdaging, die misschien wel de grootste uit zijn carrière is, aankunnen?
Het seizoen 2014 van Ferrari is een treffend voorbeeld geworden van hoe snel een legendarisch team kan instorten. De Scuderia, die geen enkele Grand Prix won (voor het eerst sinds 1992, toen Jean Alesi en Ivan Capelli achter het stuur zaten), raakte verstrikt in nieuwe technische voorschriften die Fernando Alonso elke realistische hoop op de titel ontnamen en het erkende talent van Kimi Raikkonen onderbenut lieten. De problemen op het circuit waren slechts het topje van de ijsberg; achter de schermen kwam een bekende Italiaanse machtsstrijd weer naar boven, wat leidde tot het vertrek van oude bekenden als Stefano Domenicali, Luca di Montezemolo en, meer recentelijk, Marco Mattiacci.
Te midden van deze chaos gloorde er aan de vooravond van de Grand Prix van Japan een sprankje optimisme: de ondertekening van Sebastian Vettel. De viervoudig wereldkampioen, die een moeilijk seizoen bij Red Bull achter de rug heeft, waar hij werd overschaduwd door zijn teamgenoot Daniel Ricciardo, zal toetreden tot een volledig geherstructureerd Ferrari-team. Met Sergio Marcchione als voorzitter en Maurizio Arrivabene als sportief directeur wordt de hiërarchie van het team momenteel herzien, terwijl een golf van ingenieurs en monteurs, van wie velen Alonso waarschijnlijk elders zullen volgen, op het punt staat te vertrekken.
De transfer van Vettel wordt gepresenteerd als een nieuw begin voor zowel de coureur als het team. Bevrijd van het gewicht van de mislukkingen die Ferrari vijf jaar lang hebben achtervolgd, voegt hij zich bij een team dat op papier kan bogen op drie wereldtitels, tussen hem en Raikkonen. Het enthousiasme van de Duitser voor het steigerende paard staat buiten kijf en zijn goede verstandhouding met Raikkonen zou zijn integratie kunnen vergemakkelijken. Maar Vettel is ook realistisch: hij heeft al gewaarschuwd dat de strijd om het kampioenschap of regelmatige overwinningen niet op de agenda van Ferrari staan, temeer omdat hij de auto van 2015 nog niet heeft getest.
De weg lijkt lang, maar het scenario is bekend. Net zoals Vettel Red Bull hielp om van onbekendheid naar dominantie te gaan, zou hij nu wel eens de katalysator kunnen zijn die Ferrari nodig heeft om het tij te keren. De geschiedenis, het gewicht van de erfenis van Enzo Ferrari en de belofte van een verjongd managementteam zullen allemaal een rol spelen bij het bepalen of dit nieuwe hoofdstuk de Scuderia eindelijk in staat zal stellen om de ramp van 2014 achter zich te laten.