Webber en Vettel: een bewogen geschiedenis met een vleugje Red Bull

In een Australische televisiedocumentaire blikt Mark Webber terug op zijn samenwerking met Sebastian Vettel bij Red Bull en geeft hij een fascinerend kijkje in de ware persoonlijkheid van topsporters die strijden om dezelfde prijs: de overwinning.

Toen de Red Bull-banner boven de pitstraat wapperde, zagen de meeste fans een team dat klaar was om te domineren, maar achter dit schitterende beeld ging een gespannen samenwerking tussen de twee belangrijkste coureurs schuil. In een recente documentaire op ABC vertelde de voormalige Australische coureur Mark Webber over de precaire balans die hij had gevonden met viervoudig kampioen Sebastian Vettel, en onthulde hij dat respect op het circuit niet leidde tot kameraadschap daarbuiten. “Hij zei me dat hij me respecteerde als coureur, maar niet als persoon”, herinnert Webber zich, een opmerking die bepalend zou zijn voor hun jaren samen. Deze spanning was geen uitzondering in de Formule 1. De geschiedenis staat bol van voorbeelden van rivaliserende teamgenoten wier persoonlijke conflicten hun weerslag hadden op het asfalt: de legendarische rivaliteit tussen Prost en Senna, het onstabiele partnerschap tussen Piquet en Mansell, en de tragische confrontatie in 1982 tussen Didier Pironi en Gilles Villeneuve, waarvan de breuk van het pact fatale gevolgen had. Toch kende de saga Webber-Vettel zijn eigen wendingen die de interne dynamiek van Red Bull hebben hertekend. Het eerste grote breekpunt vond plaats tijdens de Grand Prix van Turkije in 2010. Terwijl ze streden om de leiding in de race, kwamen de twee coureurs in botsing, wat een ruzie ontketende die door het hele paddock weerklonk. “99% van de kijkers vond dat Vettel in de fout was”, aldus Ann Lean, de manager van Webber, “maar het team koos ervoor om Mark de schuld te geven, wat ons stomverbaasd heeft.” Volgens Webber neigde het management van Red Bull sterk naar Vettel, omdat ze hem beschouwden als een kneedbaar product van hun ontwikkelingsprogramma, terwijl ze de ervaren Australiër bestempelden als een “oude hond” wiens beste dagen achter hem lagen. Webbers frustratie nam toe, ondanks een uitzonderlijk seizoen. Hij had net twee opeenvolgende overwinningen behaald in Spanje en Monaco en stond aan de leiding in het kampioenschap met onberispelijke prestaties. Na deze overwinningen werd er echter een nieuwe achtervleugel naar de andere kant van de garage gestuurd, een subtiel teken van de veranderende prioriteiten van het team. Lean merkte op dat Vettel, die zich ongemakkelijk voelde omdat hij werd overtroffen, de interne concurrentie leek te waarderen, terwijl Red Bull een rivaliteit leek aan te moedigen die uiteindelijk tot doel had Vettel weer in de race te brengen.

De sluimerende onenigheid barstte los tijdens de Grand Prix van Maleisië in 2013, toen het beruchte teambevel “Multi 21” werd genegeerd. Webber beschreef de gevolgen als een “brutale persconferentie” en een gespannen moment op het podium, waarbij hij de nadruk legde op de latere excuses van Vettel: “We moeten praten, ik heb het verpest. ” Maar verzoening op het circuit kwam er nooit. Tijdens de volgende race in China konden de twee coureurs elkaar nauwelijks aankijken, wat Red Bull ertoe aanzette in te grijpen. Webber koos er uiteindelijk voor zich terug te trekken, waardoor het team de beslissing kon nemen om uit elkaar te gaan. Jaren later slaagden de twee voormalige rivalen erin om in Monaco een beleefd gesprek te voeren, waarbij ze een paar glazen rode wijn dronken en terugblikten op hun gezamenlijke geschiedenis. “Seb heeft meer prijzen gewonnen dan ik, maar ik ben niet jaloers”, zei Webber. “De tijd heelt alle wonden, en we zien allebei in hoe we anders hadden kunnen handelen.” Hun geschiedenis onderstreept een algemenere waarheid in de topsport: zelfs als er wederzijds respect is, kan het streven naar de overwinning relaties verstoren, teamgenoten in concurrenten veranderen en de structuur van een kampioensteam hervormen.