Het circuit dat de naam van de legende draagt, heeft een bescheiden inscriptie op de start- en finishlijn, maar deze is een oprecht eerbetoon. Laten we eens kijken naar het verhaal achter de “Salut Gilles”.
Toen in 1978 de allereerste Grand Prix van Canada van start ging op het gloednieuwe circuit, zwaaide een lokaal wonderkind met de geblokte vlag en bezegelde daarmee een overwinning die nog lang na het einde van zijn carrière zou blijven nazinderen. Gilles Villeneuve, geboren in 1950 in het kleine stadje Berthierville in Quebec, op een steenworp afstand van het circuit dat vandaag zijn naam draagt, neemt nog steeds een belangrijke plaats in in het Canadese autosportlandschap.
Villeneuve, afkomstig uit een bescheiden gezin, maakte een bliksemsnelle opmars, die begon in de Formule Ford, werd voortgezet in de Formule Atlantique en culmineerde in een felbegeerde stoel bij Ferrari. Tijdens een carrière die slechts enkele seizoenen duurde, won de Canadees zes Grands Prix en stond hij dertien keer op het podium, waarmee hij zich bij legendes als Niki Lauda, René Arnoux en James Hunt voegde. Hoewel hij nooit de wereldtitel won, twijfelde de paddock nooit aan zijn status als kampioen in wording. Op 8 mei 1982 sloeg het noodlot toe in Zolder, België. Tijdens de kwalificaties raakte de Ferrari nr. 27 van Villeneuve een vangrail en verongelukte dodelijk. Hij werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht, maar bezweek enkele uren later aan zijn verwondingen, waardoor de sportwereld en zijn land in shock achterbleven. Na zijn overlijden bracht Canada hulde aan zijn overleden held door het circuit van Montreal naar hem te vernoemen. Een bescheiden museum in Berthierville, een gemeenschap met minder dan 4000 inwoners, bewaart vandaag de dag zijn geschiedenis. De nalatenschap van Villeneuve leeft voort in zijn zoon Jacques, die de droom van zijn vader verwezenlijkte door in 1997 het wereldkampioenschap te winnen. Of u Gilles nu door de bochten hebt zien racen of zijn naam alleen uit de geschiedenisboeken kent, zijn invloed blijft voortleven. Elke Grand Prix van Canada eindigt op dezelfde plek waar hij zijn eerste overwinning behaalde, een stil eerbetoon aan een coureur die, zonder wereldtitel, toch voor altijd zijn naam in de geschiedenis van de Formule 1 heeft gegrift.