Terugblik op de eerste edities van de Grand Prix van Las Vegas in 1981 en 1982

In 1981 en 1982 vond in Las Vegas de laatste twee races van het F1-seizoen plaats. Hoewel het kampioenschap nog niet beslist was, zorgden de aard van het circuit, de ligging in de stad en de verstikkende hitte van de ‘gokhoofdstad' ervoor dat de Grand Prix van Las Vegas van de kalender verdween, tot op de dag van vandaag.

De F1 keert volgende week terug naar Las Vegas, waarmee een korte periode wordt voortgezet waarin de stad in 1981 en 1982 gastheer was voor de Grand Prix. Het besluit om een race te organiseren in de ‘gokhoofdstad' werd genomen door Bernie Ecclestone, toenmalig directeur van het Brabham-team en voorzitter van de FOCA (Formula 1 Constructors' Association), die het oneens was met de FIA onder leiding van de Franse voorzitter Jean-Marie Balestre. Nadat de Concorde-overeenkomst de FOCA de commerciële rechten van de sport had toegekend, oefende Ecclestone, vaak ‘de geldman van de Formule 1' genoemd, druk uit om de inkomsten van de renstallen te verhogen en elk seizoen meerdere evenementen in de Verenigde Staten te garanderen.

In de jaren tachtig werden in de Verenigde Staten Grand Prix-races gehouden in Watkins Glen (New York), Long Beach (Californië), Dallas, Detroit en Las Vegas. De eerste Grand Prix van Las Vegas vond plaats in 1981 en was de laatste race van het seizoen.

Las Vegas 1981: de laatste confrontatie voor het kampioenschap Bij het naderen van Nevada waren nog drie coureurs in de race: de Argentijn Carlos Reutemann (49 punten), de Braziliaan Nelson Piquet (48) en de Fransman Jacques Laffite (43). Het circuit was aangelegd op de parkeerplaats van Caesars Palace, was 3,65 km lang met 14 bochten en de race zou 75 ronden duren.

Op 17 oktober 1981 kwalificeerde Reutemann zich voor de poleposition, Piquet startte als vierde en Laffite als twaalfde. In de verzengende hitte behaalde de wereldkampioen van 1980, Alan Jones, aan het stuur van een Williams-Ford, na ongeveer een uur en vijfenveertig minuten racen de allereerste overwinning in Las Vegas. Reutemann eindigde als achtste, Piquet als vijfde en Laffite als zesde. In die tijd werden alleen de eerste zes plaatsen beloond met punten (9-6-4-3-2-1) en werden er geen extra punten toegekend voor de snelste ronde. Dankzij zijn vijfde plaats eindigde Piquet één punt voor Reutemann en won hij zijn eerste wereldtitel. Ondanks de spanning en de tevredenheid van Ecclestone werd het evenement fel bekritiseerd vanwege het geïmproviseerde parcours op een parkeerterrein en de drukkende hitte van de woestijn. 1982: de tweede en voorlopig laatste editie Het jaar daarop sloot Las Vegas opnieuw het seizoen af, dat in 1982 uit 16 races bestond. Het circuit bleef ongewijzigd ondanks de klachten van het voorgaande jaar, en de coureurs bleven hun ontevredenheid uiten. Het aantal toeschouwers daalde tot slechts 30.000 tijdens het weekend, het laagste aantal van het hele seizoen.

De finale van 1982 werd gekenmerkt door een strijd om de titel tussen de Fin Keke Rosberg (Williams-Ford) en de Brit John Watson (McLaren-Ford). Rosberg had negen punten voorsprong; als hij geen punten zou scoren en Watson zou winnen, zou de Brit, die al in België en Detroit had gewonnen, het kampioenschap winnen.

De hitte domineerde opnieuw de dag. Rosberg startte als zesde, Watson als negende, en na 75 ronden won de Italiaan Michele Alboreto in een bescheiden Tyrrell, Watson eindigde als tweede en Rosberg als vijfde. Rosberg won zijn enige F1-kampioenschap en eindigde met vijf punten voorsprong op Watson.

Door de negatieve kritiek op het circuit van Las Vegas heeft de stad 41 jaar lang geen Grand Prix meer georganiseerd. Het nieuwe circuit lijkt in niets op de versie uit de jaren 80, maar de temperatuur blijft een belangrijke factor. Deze keer wordt de race ‘s nachts verreden, onder veel koelere omstandigheden voor de 20 coureurs op de startgrid.