Sebastian Vettel tegen de muur van Ferrari

Na zes seizoenen in het rode shirt, en nog een seizoen te gaan, hebben Sebastian Vettel en Ferrari het einde van hun samenwerking aangekondigd. We blikken terug op een samenwerking die ooit veelbelovend was, maar die uiteindelijk misschien wel als een mislukking de geschiedenisboeken zal ingaan.

In de jaren 70 zong Elton John “Goodbye Yellow Brick Road”. Als zijn tekstschrijver Bernie Taupin een Formule 1-fan was geweest, had hij onlangs misschien “Goodbye Red Brick Road” geschreven, verwijzend naar Sebastian Vettel, die aan het einde van het seizoen 2020 Scuderia Ferrari verlaat.

De viervoudig wereldkampioen uit Duitsland heeft uiteindelijk het einde van zijn carrière bij Ferrari bereikt, omdat hij niet in staat was om de muur te doorbreken die hem scheidt van een titel met het Italiaanse team. ## Vettel en Alonso, dezelfde strijd Zijn carrière bij Ferrari weerspiegelt die van zijn voorganger, Fernando Alonso. De Spanjaard kwam in 2010 aan met twee kampioenstitels (2005, 2006) en de hoop om een verouderd team nieuw leven in te blazen dat net was gered door de opportunistische titel van Kimi Raikkonen, een gevolg van de interne strijd bij McLaren tussen Lewis Hamilton en Alonso zelf.

Toch konden de twee coureurs niet meer van elkaar verschillen. Het vurige temperament van Alonso zorgde ervoor dat hij bij elke tegenslag schreeuwde en vloekte, terwijl “Baby Schumi” de voorkeur gaf aan een pragmatische aanpak, waarbij hij het team voorop stelde, net als zijn beroemde mentor, naar wie hij zijn bijnaam ontleent. Uiteindelijk zullen beide mannen waarschijnlijk een vergelijkbare balans hebben: meer dan honderd Grand Prix-starts in het rood, maar geen enkel kampioenschap op hun naam. Hun talent staat buiten kijf: hun zes wereldtitels samen spreken voor zich. Wat is er dan misgegaan? Alleen al de jaren van Alonso bij Ferrari zouden genoeg zijn om een boek te vullen. We concentreren ons hier op de factoren die mogelijk de hoop van Vettel bij Ferrari hebben gedoemd (hij heeft nog één seizoen in het rood te gaan), een onderwerp dat vandaag de krantenkoppen haalt. ## Het keerpunt van de Grand Prix van Duitsland 2018

Laten we teruggaan naar de eerste jaren, van 2015 tot 2017, die gekenmerkt werden door een moeilijke aanpassing voor de Duitser. Zelfs Michael Schumacher had vijf seizoenen in het rood nodig voordat hij zijn eerste titel won, en zijn parcours was bezaaid met hindernissen (het incident met Villeneuve in 1997, zijn blessure in 1999, enz.).

De echte ommekeer in de samenwerking tussen Vettel en Ferrari vond plaats tijdens de Grand Prix van Duitsland in 2018. Tot dan toe was het seizoen van Vettel bijna perfect verlopen. Hij had stand gehouden tegen Mercedes, dat onverslaanbaar leek, ondanks een auto die moeilijker te besturen was dan het jaar ervoor, en was als favoriet aan zijn nationale Grand Prix begonnen. Hij startte vanaf poleposition en dicteerde vanaf het begin het tempo, maar werd verrast door een plotselinge regenbui in het stadiongedeelte, het deel van het circuit dat vol zat met toeschouwers, en verloor de controle. Vettel was zichtbaar boos en beschaamd en uitte publiekelijk zijn teleurstelling. Wat volgde was een lange, pijnlijke periode waarin hij de titel had kunnen winnen, maar die uitmondde in een reeks kostbare fouten, die zich in 2019 herhaalden, terwijl zijn jonge teamgenoot Charles Leclerc begon te domineren. De breuk met Ferrari begon op 22 juli 2018 en leidde twee jaar later tot het vertrek van de Duitser. ## Druk en instabiliteit De psychologische druk die gepaard gaat met het dragen van het Ferrari-embleem heeft uiteindelijk het onmiskenbare talent van Vettel lamgelegd. Voor de Scuderia is winnen geen optie, maar een must, en wel snel. Fouten worden niet lang getolereerd door de tifosi of de Italiaanse pers, wier kritische blik een constante druk op de hele operatie uitoefent. Het verloop van teammanagers tijdens het mandaat van Vettel is een duidelijk bewijs van deze spanning. Ironisch genoeg zijn de recente successen van Ferrari behaald tijdens de enige periode van interne stabiliteit die het team in jaren heeft gekend, onder leiding van het trio Jean Todt, Ross Brawn en Matt Byrne. Deze stabiliteit suggereert dat Vettel niet als enige verantwoordelijk kan worden gehouden voor de recente mislukkingen van het team. Vettel heeft nog één (vreemd) seizoen om te proberen de vloek te verbreken die wereldkampioenen al 15 jaar verhindert om een titel te winnen met Ferrari. Dit ongewone jaar zou de Duitser de kans kunnen geven om de Scuderia met opgeheven hoofd en iets minder spijt te verlaten.