Redactioneel: Ik ben diep bedroefd

Terwijl de Grand Prix Explorer 2 plaatsvindt op het circuit van Le Mans, zijn tienduizenden mensen samengekomen om internetberoemdheden te zien, en de echte races wekken veel minder enthousiasme op.

U heeft waarschijnlijk al geraden, na mijn korte inleiding, dat ik de Grand Prix Explorer niet live zal bekijken. Ik ga me eerder concentreren op het wereldkampioenschap rugby en de Moto GP, en ik ben me ervan bewust dat deze paar regels me niet zullen helpen om mijn standpunt te verdedigen. Toch doet het enthousiasme rond de GP Explorer me oprecht pijn.

Laten we eerst eer geven aan wie eer toekomt: Squeezie had het idee, de middelen en de tijd om dit project tot een goed einde te brengen, en daar valt niets op aan te merken. Wat me echter stoort, is het feit dat 50.000 toeschouwers zich in de kathedraal van de Franse autosport hebben verzameld om ernaar te kijken.

Sommigen zullen zeggen dat “dit de sport promoot”, en dat is waar, het geeft deze discipline wat meer zichtbaarheid. Maar als het doel echt is om de zichtbaarheid te vergroten, zou het dan niet logischer zijn om echte coureurs in de schijnwerpers te zetten in plaats van internetberoemdheden? Sommige deelnemers hebben wel enige kennis van autosport, maar geen van hen is professioneel coureur. Ondertussen worden de Franse talenten in de single-seaters, GT's en andere categorieën, die onvermoeibaar werken, vrijwel nooit in de schijnwerpers gezet. De tribunes van echte races zijn bijna leeg, zelfs voor sponsors. De auto's van de GP Explorer zijn voorzien van de logo's van bekende merken, en ja, die merken zijn geïnteresseerd omdat ze er rendement op hun investering in zien. Dat is begrijpelijk, maar ze zouden veel meer kunnen bereiken door veelbelovende jonge coureurs te steunen. Ik wil de recente controverse over de donatie van Bernard Arnault aan de Restos du Cœur niet aanwakkeren; het is een goede zaak dat merken investeren. Een grotere investering zou echter opkomende coureurs helpen hun carrière op te bouwen en uiteindelijk op Europees of wereldniveau te gaan racen. We moeten onszelf niet voor de gek houden door te denken dat dit evenement een echte stimulans is voor de sport die ons zoveel zondagen samenbrengt. In werkelijkheid zijn veel toeschouwers er waarschijnlijk voor het spektakel en de sfeer, maar de meerderheid is er om Vilebrequin, Mister V, Amixem en andere internetberoemdheden te zien. Als we de autosport echt een duwtje in de rug willen geven, hebben we meer toeschouwers nodig, niet alleen in de Formule 1, maar ook bij Franse races in het algemeen.