Redactioneel artikel: Zelfs de regen heeft zich bevrijd van de verveling

De Grand Prix van Spanje was niet erg spannend, een trend die helaas steeds vaker voorkomt. Hoewel de verwachte regen nooit kwam om het verloop van de race te verstoren, is er toch genoeg om over na te denken.

De Grand Prix van Spanje veranderde in een studie van hypothetische scenario's, want de race die een showcase van inhaalmanoeuvres had moeten zijn, veranderde eerder in een voorspelbare parade. Het meest opvallende was de afwezigheid van regen, die vaak voor spanning zorgt in een zeer dicht peloton, maar die hardnekkig uitbleef, waardoor de hiërarchie op de startgrid al vastlag.

Max Verstappen en Red Bull kwamen naar Barcelona met het gebruikelijke zelfvertrouwen van het beste coureur-auto-duo van het seizoen, maar het verhaal speelde zich elders af. Fernando Alonso, aangemoedigd door zijn publiek, leek klaar om te strijden voor een plaats op de eerste rij, totdat een ongeluk in Q1 de onderkant van zijn auto beschadigde en zijn podiumkansen tenietdeed. Aan de andere kant van de paddock weerspiegelde het weekend van Sergio Pérez zijn teleurstelling in Monaco: na een spectaculair ongeluk in Monaco struikelde de Mexicaanse coureur opnieuw, dit keer in Spanje. Hoewel hij wist op te klimmen naar de vierde plaats, dreigt elke fout die hij zichzelf aandoet hem elke realistische kans op de titel te ontnemen, ondanks het feit dat hij in de snelste auto van het veld rijdt. Mercedes greep zijn kans. De verbeterde pontons van het team wierpen hun vruchten af en leverden een dubbel podium op voor Lewis Hamilton en George Russell, een teken dat de Zilveren Pijl eindelijk zijn achterstand op Red Bull zou kunnen inhalen. Het enthousiasme voor Alpine is wat bekoeld, maar Pierre Gasly slaagde in een gewaagde inhaalmanoeuvre die de race even spannend maakte, voordat hij in botsing kwam met Nyck De Vries, die daar de dupe van werd.

De situatie van Ferrari bleef precair. Carlos Sainz haalde Verstappen bijna in, wat een mogelijke ommekeer deed vermoeden, maar die bleef uiteindelijk uit. Het nieuwe circuit van Barcelona, waar de klassieke chicane weer is teruggebracht, beloofde meer spanning en inhaalmogelijkheden. In de praktijk zorgden de veranderingen voor een strakker geheel, maar de race zelf bewees dat een beter circuit een voorspelbare ranglijst niet kan compenseren.

Uiteindelijk was de Grand Prix van Spanje minder een snelheidsstrijd dan een herinnering dat zonder regen, zonder incidenten en zonder echte uitdaging voor Red Bull, de Formule 1 het risico loopt een reeks vooraf vastgestelde scenario's te worden. De spanning van het weekend zat niet in de finish, maar in de gemiste kansen die het kampioenschap comfortabel op zijn ingesleten pad hielden.