Beroemdheden paradeerden door Miami terwijl VIP's genoten van het entertainment en de Amerikaanse extravagantie van het evenement. Natuurlijk maakte een Formule 1-race deel uit van de festiviteiten.
Er vond een gênant moment plaats voor de ogen van televisiekijkers over de hele wereld toen de F1 zijn nieuwe format voor de presentatie van de coureurs testte. De twintig mannen paradeerden een voor een voor een presentator die duidelijk nog nooit een F1-race had gezien, terwijl Will.I.Am daar stond als een nep-dirigent. Het geheel kwam hol en zielloos over, met beroemdheden als de zusjes Williams, Roger Federer, Tom Cruise en Vin Diesel die vanaf de zijlijn toekeken en coureurs die vijftien minuten voor de start duidelijk liever ergens anders waren geweest.
Deze episode vat goed samen welke riskante richting de F1 is ingeslagen: het streven naar bling-bling tegen elke prijs, met name in haar pogingen om de Amerikaanse markt te veroveren. In Miami leek alles kunstmatig – de sfeer, de constante parade van sterren, het onophoudelijke werk van de camera's – tot het punt dat je je afvroeg of Vin Diesel niet meer zendtijd had gekregen dan Nyck de Vries. De lage opkomst tijdens de vrije trainingen toonde aan dat het publiek niet voor de race zelf was gekomen.
Te midden van al deze pracht en praal mogen we niet vergeten dat we naar Miami zijn gekomen voor een autorace en dat deze Grand Prix eerlijk gezegd niet erg spannend was. Natuurlijk worden de eerste twee plaatsen zelden betwist en ligt Verstappen op alle circuits behalve de stratencircuits duidelijk voor op Pérez, maar toch verwacht je achter hen wel wat actie. Er waren een behoorlijk aantal inhaalmanoeuvres, maar de verschillen tussen de auto's worden snel groter, waardoor het moeilijker wordt om elkaar te volgen. Zonder DRS zou er bijna niets zijn gebeurd. De strategieën – één pitstop, net als in Bakoe – boden geen echte innovatie, en het feit dat Charles Leclerc tien ronden lang achter de Haas van Magnussen vastzat, roept de vraag op of de auto's van de nieuwe generatie wel echt zijn ontworpen om mee te racen. Als inhalen buiten de lange rechte stukken zo moeilijk blijft, zou het seizoen wel eens erg lang kunnen duren.
We zijn een nieuw tijdperk van onbetwiste dominantie ingegaan, zoals dat al bijna twee decennia het geval is: eerst Schumacher, daarna Vettel, Hamilton en nu Verstappen. De titel zal waarschijnlijk bij Red Bull blijven, maar we willen nog steeds zien hoe Aston Martin, Ferrari, Mercedes en Alpine met elkaar strijden. Idealiter zouden acht auto's nek aan nek strijden om de punten, maar dat is momenteel niet het geval. De oplossing ligt misschien in het zoeken naar nieuwe benaderingen door de teams, of misschien is het probleem inherent aan de auto's van het tijdperk 2022. Als fans zullen we geduld moeten hebben en hopen op spannendere races. Het goede nieuws is dat het circus over twee weken terugkeert naar Europa, naar Imola, een legendarisch circuit waar het publiek komt om de race te zien, en niet om de krantenkoppen te halen. Dat zou voor iedereen een welkome verandering moeten zijn, vooral voor de F1.