Nico Rosberg wordt wereldkampioen, 34 jaar na zijn vader

Nico Rosberg heeft uiteindelijk het wereldkampioenschap Formule 1 gewonnen, 34 jaar na zijn vader Keke in 1982. Hij is daarmee de tweede zoon van een kampioen, na Damon Hill die in 1996 in de voetsporen van zijn vader Graham trad, die de titel in de wacht sleepte.

Het kostte Nico Rosberg 206 Grand Prix-starts en elf seizoenen om eindelijk het wereldkampioenschap Formule 1 te winnen. Daarmee trad hij in de voetsporen van zijn vader, Keke Rosberg, Williams-kampioen in 1982, als winnaar van de tweede generatie. Slechts één andere zoon trad in de voetsporen van zijn kampioensvader: Damon Hill, die in 1996 de titel won na de twee titels van Graham Hill in 1962 en 1968. Veelbelovend debuut in de F1 met Williams

Rosberg maakte in 2006 zijn debuut in de sport bij Williams, uitgerust met een Cosworth-motor. Hoewel het Britse chassis verre van toonaangevend was, viel hij toch op door twee keer punten te scoren en de snelste ronde te rijden tijdens zijn eerste race in Bahrein, een prestatie die alleen Jacques Villeneuve eerder had geleverd in 1996. Rosberg kwam net uit het GP2-kampioenschap en sloot zich aan bij het team dat zijn vader aan een titel had geholpen, ook al maakte Williams toen een moeilijke periode door. Deze ervaring stelde hem echter in staat om in zijn eigen tempo vooruitgang te boeken en het vertrouwen van Frank Williams te winnen. In 2007 werd hij constanter, eindigde zeven keer in de punten en versloeg zijn ervaren teamgenoot Alexander Wurz. Het jaar daarop behaalde hij zijn eerste podiumplaats tijdens de Grand Prix van Australië, die het seizoen opende, en een tweede in Singapore, waar hij tot de laatste ronden streed om de overwinning. Over het algemeen bleven zijn prestaties echter achter bij de verwachtingen en tijdens zijn laatste seizoen bij Williams wist hij geen podiumplaats te behalen. De dubbele diffuser van de FW31 zou later Jenson Button en Brawn GP succes brengen, maar Rosberg kreeg nooit de kans om hiervan te profiteren.

De verstandige keuze om bij Mercedes te gaan rijden Hoewel McLaren interesse toonde, koos Rosberg ervoor om bij het nieuwe Mercedes-team te gaan rijden, dat onder de vlag van Brawn GP met Jenson Button achter het stuur kampioen was geworden. Zijn overstap viel samen met de terugkeer van Michael Schumacher, die zijn teamgenoot bij Brackley werd.

In het begin had Rosberg moeite om indruk te maken op de zevenvoudig kampioen, maar na verloop van tijd leerde hij Schumacher respecteren en voelde hij zich op zijn gemak bij Mercedes. In een auto die nog steeds achterbleef bij de koplopers, wist de jonge Duitser drie keer op het podium te eindigen en scoorde hij twee keer zoveel punten als zijn meer ervaren teamgenoot.

Rosberg begon het seizoen 2011 met hoge verwachtingen, maar had opnieuw moeite met een auto die niet bij zijn stijl paste. Hij wist geen podiumplaats te behalen en eindigde als zevende in het kampioenschap, met dertien punten voorsprong op Schumacher.

Eerste poleposition en eerste overwinning Mercedes kwam in 2012 terug met een goed ontworpen auto. Al in de derde race van het seizoen, de Grand Prix van China, behaalde Rosberg zijn eerste poleposition, met Schumacher op de tweede plaats. De volgende dag zette Rosberg zijn poleposition om in de eerste overwinning uit zijn carrière, waarbij hij de hele race onbereikbaar bleef.

De rest van het seizoen was minder spectaculair, maar de algemene prestaties van Mercedes kondigden aan dat het een toekomstige titelkandidaat was. Aan het einde van het jaar kondigde Schumacher zijn definitieve pensionering aan, waardoor Lewis Hamilton zijn plaats kon innemen. Hamilton en Rosberg kenden elkaar al lang, sinds de juniorcategorieën, maar hun nieuwe samenwerking zou hun vriendschap al snel op de proef stellen. Een intense rivaliteit met Lewis Hamilton

In 2013 had Hamilton moeite om zijn ritme te vinden in een auto waarin Rosberg zich op zijn gemak voelde. De Duitser profiteerde hiervan en behaalde overwinningen in Monaco, de stad waar hij opgroeide, en in Groot-Brittannië, het geboorteland van Hamilton. Hamilton wist toch te winnen in Hongarije en dankzij zijn regelmaat eindigde hij het kampioenschap voor Rosberg (189 punten tegen 171). Dit was het eerste duidelijke teken van de felle rivaliteit die de volgende seizoenen zou domineren. In het seizoen 2014 werd Mercedes vrijwel onverslaanbaar. Rosberg en Hamilton deelden de overwinningen gedurende het hele jaar en gingen meerdere keren de strijd met elkaar aan op het circuit, met name tijdens de openingsrace in Bahrein, waar hun duel wiel aan wiel tot op heden een van de meest spectaculaire gevechten in de sport blijft.

Achter de helmen was de Mercedes-saga van 2014 tot 2016 minder een kwestie van mechanica dan van twee coureurs die verwikkeld waren in een psychologisch duel dat hun samenwerking opnieuw definieerde. De spanning bereikte een hoogtepunt in Spa-Francorchamps, waar een agressieve manoeuvre van Nico Rosberg Lewis Hamilton dwong van de baan te gaan. De commissarissen oordeelden dat Rosberg verantwoordelijk was voor het incident, dat een klimaat van wantrouwen creëerde dat het hele seizoen zou voortduren. Hamilton won uiteindelijk het kampioenschap en behaalde zijn tweede wereldtitel nadat de race van Rosberg abrupt werd beëindigd door een mechanisch defect. Het jaar daarop bleef Hamilton domineren en won hij de titel met vier races te gaan, terwijl Rosberg moeite had om het tempo van zijn teamgenoot bij te houden. Maar de Duitser profiteerde van het rustige einde van het seizoen om zijn zelfvertrouwen terug te winnen, met een reeks overwinningen die hem terugbrachten op het podium, en hij eindigde voor het tweede jaar op rij als tweede. In 2015 profiteerde Rosberg van een vroege golf van succes en won hij de eerste vier Grands Prix. Hamilton kreeg daarentegen te maken met terugkerende betrouwbaarheidsproblemen, waardoor zijn teamgenoot een voorsprong kon nemen in het klassement. De Brit wist zich uiteindelijk te herstellen, waardoor hij druk uitoefende op Rosberg en de rivaliteit tussen de twee coureurs weer deed oplaaien. Twee veelbesproken botsingen onderstreepten de groeiende vijandigheid tussen de twee mannen: tijdens de Grand Prix van Spanje in Barcelona botste Hamilton in de eerste ronde tegen Rosberg en liet hij zijn auto in het grind achter; later, tijdens de Grand Prix van Oostenrijk, bezorgde het contact tussen Rosberg en Hamilton in de laatste ronde de Brit de overwinning.

De strijd om het kampioenschap werd in de loop van het seizoen steeds intenser, met Rosberg die twaalf punten voorsprong had bij het naderen van de finale. Tijdens een spannende race leek Hamilton's teamgenoot, die aan de leiding lag, Rosberg tot een fout te willen dwingen. Uiteindelijk behield Rosberg zijn kalmte, verzekerde zich van de overwinning en won zijn eerste Formule 1-wereldtitel. Zijn voorsprong van vijf punten op Hamilton weerspiegelde die waarmee zijn vader, Keke Rosberg, in 1982 het kampioenschap had gewonnen, wat een poëtische noot toevoegde aan de langverwachte triomf van de Duitser.