Monaco: van droom naar nachtmerrie, ze hielden vol tot het einde

De overwinning ligt binnen handbereik en de prijs is welverdiend, maar niets is zeker totdat de finishlijn is gepasseerd. Laten we voor de editie van 2021 terugblikken op enkele symbolische teleurstellingen in Monaco.

Er zijn talloze anekdotes over de Grand Prix van Monaco, en FanF1 heeft drie iconische races geselecteerd waarin drie coureurs de overwinning uit hun handen zagen glippen, terwijl die binnen handbereik leek.

1992 – het jaar waarin de beroemdste coureur met snor eindelijk zijn kans kreeg

Pas in 1992 viel alles op zijn plaats voor Nigel Mansell. Na zijn terugkeer bij Williams in 1991 beschikte de Engelsman eindelijk over een auto waarmee hij het kampioenschap kon domineren. Hij kwam als leider in het klassement naar Monaco en behaalde op zaterdag een schitterende poleposition, wat de hoop op een eerste overwinning in het prinsdom deed opleven. De race begon goed: Ayrton Senna, die als derde was gestart, haalde Mansells teamgenoot Riccardo Patrese in de eerste bochten in. Senna gaf alles om in het spoor van de Williams van de Britse coureur te blijven, maar Mansell bleek ongenaakbaar. Na vijf overwinningen in vijf races leek een zesde opeenvolgende overwinning zeker. Maar in de 70e ronde stopte Mansell in de pits, ervan overtuigd dat hij een lekke band had. Hij vertrok weer als tweede, in de achtervolging op zijn Braziliaanse rivaal. Tijdens de laatste acht ronden leverden de twee coureurs een felle strijd, wat een spannend duel opleverde dat Mansell om twee redenen nooit zal vergeten: hij heeft nooit in Monaco gewonnen en zijn band was niet lek. Uiteindelijk liet hij de overwinning aan Senna.

Videosamenvatting:

2016 – De kostbare fout van Red Bull

Sinds het begin van het hybride tijdperk in 2014 domineert Mercedes de sport zozeer dat het lijkt alsof we terug zijn in 1989, toen McLaren zijn rivalen weinig kans liet. In deze context kunnen alleen ongebruikelijke circuits of bijzondere weersomstandigheden voor spanning zorgen. Tijdens de kwalificaties behaalde Daniel Ricciardo van Red Bull zijn eerste poleposition in Monaco, een historisch moment voor de Australiër. Op de dag van de race was de baan nat, waardoor een staande start te riskant was en de race achter de safety car van start ging. Ricciardo reed het eerste derde deel van de race ongestoord aan de leiding. Toen de regen afnam en de baan opdroogde, besloot hij de pits in te gaan om zijn slicks te verwisselen… maar zijn team was nog niet klaar. Er gingen kostbare seconden verloren, waardoor zijn foutloze prestatie op het circuit teniet werd gedaan. Hij kwam als tweede achter Lewis Hamilton de pitstraat uit en ondanks een spannende strijd aan het einde van de race eindigde hij de Grand Prix achter de Mercedes nr. 44.

Video van de pitstop:

Zelfs de groten kunnen hun concentratie verliezen

Monaco is het langzaamste circuit op de kalender, slingerend door de straten van de stad waar de vangrails genadeloos zijn en er geen ruimte is voor fouten. In 1988 leverde Ayrton Senna, die dol was op dit circuit, een legendarische prestatie tijdens de kwalificaties en behaalde hij de poleposition met bijna anderhalve seconde voorsprong op zijn teamgenoot en aartsrivaal Alain Prost (+1,247″). Tijdens de race reed Senna van start tot finish aan de leiding, reed hij de snelste ronde en viel hij ronde na ronde aan als een metronoom, waardoor het erop leek dat hij op weg was naar een tweede opeenvolgende overwinning. Elf ronden voor het einde raakte hij echter de barrière in de Portier-bocht, net voor de tunnel, en verongelukte hij met zijn McLaren. De concentratie van de Braziliaan nam af nadat teambaas Ron Dennis hem had aangespoord om gas terug te nemen en de overwinning veilig te stellen. Prost behaalde uiteindelijk de eerste plaats op het podium. Hoewel dit incident een enorme teleurstelling was voor Senna, heeft het zijn nalatenschap nooit aangetast: zes overwinningen in Monaco en vijf polepositions, records die nog steeds gelden in de straten van het prinsdom.