Luca di Montezemolo neemt afscheid van Ferrari

Luca di Montezemolo nam maandag afscheid van Ferrari. Hij wordt vaak omschreven als de geestelijke zoon van Enzo Ferrari en heeft zowel op sportief als financieel vlak een onuitwisbare stempel gedrukt op het merk met het steigerende paard.

Toen Luca Cordero di Montezemolo in 1991 de directiekamer van Ferrari binnenstapte, was het steigerende paard meer een relikwie dan een verbindend symbool. De verkoopcijfers waren ingestort – tussen 1989 en 1991 was er geen enkele auto vanuit Italië naar Frankrijk verkocht – en het prestige van het merk brokkelde af in een Europa dat nog steeds in de greep was van de recessie. Montezemolo, die vanwege zijn gelijktijdige voorzitterschappen bij Juventus, Bologna en het Italiaanse America's Cup-team al de bijnaam “Il Pluripresidente” had gekregen, zag hierin een kans om het lot van het bedrijf te herschrijven.

Zijn eerste initiatief had niet te maken met racecircuits, maar met showrooms. Door de productie te verminderen, de nadruk te leggen op exclusiviteit en Ferrari te herpositioneren als het summum van luxe, keerde hij de dalende verkooptrend in slechts enkele jaren om en bereikte hij een record in 2012, het jaar waarin het merk zijn beste resultaten ooit boekte. Het commerciële herstel was slechts de opmaat voor een sportieve renaissance. Montezemolo besefte dat een succesvol Formule 1-programma onlosmakelijk verbonden was met de aantrekkingskracht van het merk en nam Jean Todt aan als teambaas. Todt bouwde met een team van toekomstige legendes – coureur Michael Schumacher, technisch directeur Ross Brawn en ontwerper Rory Byrne – een dynastie op die tussen 1999 en 2004 zes constructeurstitels en vijf coureurstitels won. Deze overwinningen herstelden de mythische status van Ferrari en versterkten de reputatie van Montezemolo als meesterstrateeg.

De jaren daarna waren minder gunstig. Na de titels van 2007-2008 kende het team onder leiding van Fernando Alonso moeilijke tijden en bleef het vijf seizoenen lang zonder kampioenschap. Deze reeks nederlagen ondermijnde de positie van Montezemolo bij de leiding van Fiat en ondanks veelbesproken optredens in de media en de politiek om zijn greep op de macht te behouden, werd hij na 23 jaar aan het hoofd van het bedrijf verzocht om ontslag te nemen.

Het vertrek van Montezemolo verliep gematigd. Nadat hij op 10 september zijn ontslag had aangekondigd, bracht hij de daaropvolgende weken door met het afscheid nemen van journalisten en het personeel in Maranello, waarbij hij nogmaals zijn genegenheid voor het bedrijf uitsprak: “Ferrari is het mooiste bedrijf ter wereld. Het was een groot voorrecht en een eer om er voorzitter van te zijn. Ik heb me er al die jaren met enthousiasme voor ingezet. ” Zijn vertrek berooft de Formule 1 van een van zijn meest invloedrijke architecten en roept vragen op over de toekomst van Ferrari, zowel op de markt als op het circuit.