Lewis Hamilton, de ster met drie sterren

Jack Brabham, Jackie Stewart, Niki Lauda, Nelson Piquet, Ayrton Senna… en nu Lewis Hamilton. Met zijn derde wereldtitel in de Formule 1 heeft de Britse coureur een plaats in de geschiedenis van deze sport veroverd.

Toen Lewis Hamilton in 2015 zijn derde wereldkampioenschap won, haalde de sport eindelijk een talent in dat acht seizoenen lang een revolutie teweeg had gebracht in de Formule 1. Het verhaal gaat niet zozeer over de trofeeën die hij heeft gewonnen, maar over de weloverwogen beslissingen die een wonderkind uit Stevenage hebben veranderd in een onmisbare figuur in de moderne F1.

Hamilton maakte in 2007 een spetterende entree bij McLaren en miste in zijn eerste jaar op een haar na de titel: hij eindigde als tweede, op slechts één punt achter Kimi Raikkonen, maar voor zijn teamgenoot Fernando Alonso. Het volgende seizoen won hij op spectaculaire wijze zijn eerste titel: door in de laatste ronde een Toyota in moeilijkheden in Brazilië in te halen, scoorde hij de punten die hij nodig had, terwijl Felipe Massa van Ferrari een kortstondige overwinning vierde voordat hij het kampioenschap uit handen zag glippen. Het emotionele contrast tussen de tranen van Massa en de vreugde van Hamilton werd een van de eerste kenmerken van de meest bewogen seizoenen in deze sport. Deze triomf werd echter gevolgd door een periode van onrust. De druk van de media nam toe en de persoonlijke afleidingen stapelden zich op, waardoor Hamilton een nieuwe start maakte, ver van zijn roots in Woking. In 2013 verliet hij McLaren om zich aan te sluiten bij het revitaliserende project van Mercedes, waar hij de plaats innam van een tanende Michael Schumacher. Deze verandering wierp al snel zijn vruchten af: een overwinning in Hongarije markeerde zijn terugkeer in vorm, terwijl zijn teamgenoot Nico Rosberg aan het begin van het seizoen twee overwinningen behaalde. Regelmaat werd het wapen van Hamilton, waardoor hij Rosberg in het klassement kon inhalen en een psychologisch voordeel kon verwerven dat de volgende twee jaar bepalend zou zijn. De dominantie van Mercedes in 2014 maakte de weg vrij voor een intern duel dat deed denken aan de legendarische gevechten tussen Prost en Senna in de jaren 1980. De confrontaties op het circuit gingen gepaard met spanningen buiten het circuit, verzoeningen en een hernieuwde rivaliteit, waardoor de Duits-Britse rivaliteit een drijvende kracht achter het verhaal van de sport werd. Terwijl velen verwachtten dat Rosberg zou profiteren van zijn tactisch inzicht en de titel van 2015 zou winnen, liet de niet-aflatende vastberadenheid van Hamilton zijn rivaal met slechts kruimels achter.

Het seizoen 2015 was een ware les in precisie en agressiviteit. Hamilton's foutloze parcours leverde hem niet alleen een derde kampioenstitel op, maar plaatste hem ook naast zijn jeugdidool Ayrton Senna als drievoudig wereldkampioen. Afgezien van de statistieken onderstreepte dit succes een carrière die gekenmerkt werd door strategische ommezwaaien, mentale kracht en het vermogen om een tijdperk te domineren waarin technische uitmuntendheid en persoonlijke vastberadenheid onlosmakelijk met elkaar verbonden waren.