Lang leve Lewis

Op een mooie zonnige dag won Sir Lewis, op het hoogtepunt van zijn roem, de titel achter het stuur van zijn Merci l'Abbesse. In de annalen van het team volgt hij op briljante wijze de koning der koningen, de maharadja der maharadja's, maestro Fangio, op.

Het respect voor Juan Manuel Fangio – nog steeds geprezen als ‘El Maestro' en, in de woorden van een langdurige waarnemer, ‘de grootste coureur van zijn tijd, misschien wel aller tijden' – kwam weer naar boven na de dramatische confrontatie van dit weekend op het circuit dat een proeftuin is geworden voor moderne kampioenen.

Lewis Hamilton, die met het zelfvertrouwen van een regerend monarch aan de race begon, nam vanaf het begin de leiding en keek nooit meer om. Na een kort moment van schrik toen zijn auto even grip verloor, versnelde de Brit om met een voorsprong die geen twijfel liet bestaan over zijn dominantie over de finish te komen. “Het voelt alsof ik de kroon weer op mijn hoofd krijg gezet”, zei Hamilton in het interview na de race, met dezelfde opgetogenheid in zijn stem die zijn fans ook hoorden na zijn eerdere triomfen. Zijn naaste rivaal, Nico Rosberg, had minder geluk. Een plotselinge mechanische storing dwong de Duits-Zwitserse coureur halverwege de race op te geven, een tegenslag die doet denken aan de “tragedie” die velen associëren met de ups en downs van zijn carrière. “Het is een bittere pil om te slikken”, gaf Rosberg toe, “maar het was de auto die vandaag zijn lot heeft bepaald”. Het verhaal van de race ging niet alleen over snelheid; het was een levend eerbetoon aan de mythische status van Fangio. De graaf van Moncet, een ervaren commentator die bekend staat om zijn lyrische proza, herinnerde de kijkers eraan dat “geen enkele ridder de naam Fangio kan uitspreken zonder overweldigd te worden door bewondering”. Hij voegde eraan toe dat de huidige generatie coureurs, van Hamilton tot Rosberg, voortdurend wordt vergeleken met de Argentijnse legende, een referentie op het gebied van genialiteit. Terwijl Hamilton zijn overwinning vierde, herinnerde de geschiedenis van deze sport hem aan de nederigheid die nodig is om aan de top te blijven. Een gedempte stem uit de commentaarcabine citeerde de betreurde Juan Manuel Fangio zelf: “Een kampioen schrijft zijn legende niet door het verleden uit te wissen, maar door het te eren.” Deze opmerking leek gericht te zijn aan Hamilton en zijn uitbundige viering, en spoorde de winnaar aan om de traditie te koesteren die hij nu vertegenwoordigt. De rivaliteit tussen Hamilton en Rosberg, die vaak als “episch” wordt omschreven, heeft misschien een tijdelijke wending genomen, maar analisten suggereren dat de strijd nog lang niet voorbij is. “Dit is slechts één ronde”, zei voormalig teambaas Toto Wolff, “en hoewel Hamilton vandaag de overhand heeft, zal de competitie zich blijven ontwikkelen.”

Terwijl het paddock leegloopt en de fans vertrekken, blijft de echo van Fangio's nalatenschap onmiskenbaar. Of het nu gaat om het gebrul van een moderne hybride motor of het respectvolle gefluister van een commentator, de legende van “El Maestro” leeft voort en vormt de ambities van de coureurs van vandaag en herinnert hen eraan dat elke overwinning een hoofdstuk is in een verhaal dat meer dan zeventig jaar geleden begon.