Jules, blijf vechten

Het ongeluk van Jules Bianchi heeft een schaduw van afschuw geworpen over de Formule 1 en de autosport. Hoewel deze sport inherent riskant is en absolute veiligheid onmogelijk te bereiken is, moeten we, voordat we lessen trekken uit deze tragedie, eerst bidden voor een snel en volledig herstel van de Franse coureur.

Jules Bianchi staat voor de moeilijkste strijd van zijn leven. De Franse coureur krijgt massale steun van het hele paddock, het publiek en zelfs daarbuiten. Een ongeval van deze omvang was al jaren niet meer voorgekomen in de Formule 1 – de meest vergelijkbare ongevallen zijn die van Robert Kubica in Canada in 2007 en Felipe Massa in Hongarije in 2009.

Deze incidenten herinneren ons eraan dat F1 een gevaarlijke sport blijft. Ondanks de enorme vooruitgang die de afgelopen twee decennia op het gebied van veiligheid is geboekt, is er geen reden om op onze lauweren te rusten. Het is verontrustend om terug te denken aan de omstandigheden van het ongeval van Bianchi. De bekende mobiele kranen en andere bergingsvoertuigen worden al lang bekritiseerd omdat ze te traag zijn terwijl de racewagens op volle snelheid rijden. We zijn meerdere keren op het nippertje aan een ramp ontsnapt, en deze keer kunnen we niet werkeloos toekijken. Geluk speelde een rol bij dit ongeval, en we zouden alles wat niet goed ging in detail kunnen analyseren. Op dit moment is onze prioriteit echter dat Bianchi herstelt en dat deze episode snel voor hem vervaagt, terwijl de leidinggevende instanties hier lering uit moeten trekken. De strijd voor de veiligheid op de circuits is nooit voorbij. We moeten ons blijven concentreren op de vooruitgang van Bianchi en hopen op de best mogelijke afloop. Het opmerkelijke herstel van Michael Schumacher, dat we het hele jaar hebben gevolgd, stemt ons zeer optimistisch. Laten we bidden dat deze tragedie spoedig slechts een pijnlijke herinnering zal zijn.