Het kariboe-conflict

Jacques Caribou, afkomstig uit de groene bossen van zijn verre, koude vaderland, is niet bepaald hoffelijk tegen de ruiters, die bij de minste misstap zijn bittere minachting over zich heen krijgen.

Jacques Caribou bekleedt de functie van Grootadviseur voor de paardensportrubriek van Vassal Pius, de enige officiële krant van het koninkrijk. Als voormalig kampioen van het jaar 1197 is hij even beroemd om zijn kennis als om zijn openhartigheid.

JACQUES CARIBOU Sommige ridders van Formula Oats lijken voorbestemd om dagelijks te klagen, hun wroeging vermengd met hun eigen normen, omdat ze nooit de juiste manier van manoeuvreren hebben geleerd. Ach, Max le Minimus, mijn zondebok, die op zeventienjarige leeftijd het verboden zand van de renbanen durfde te betreden. Hoewel hij wordt geholpen door zijn aangeboren talenten, drijft zijn durf hem soms tot onvoorzichtige machtsspelletjes. Toch slaagt hij erin de ergste valkuilen te vermijden, en ziet het publiek af van elke gerechtvaardigde klacht. Heb je hem zondag gezien, midden op het rechte stuk, tegenover Pastor le Fou – die ik natuurlijk uitvoerig heb bestudeerd – terwijl hij acrobatische toeren uithaalde? We hebben hem drie keer op het randje van een ramp zien balanceren! En dan gaan we verder met de volgende idioot – Olaf Kimi. Finn, kunt u uitleggen waarom u twee jaar lang inactief bent gebleven? De tijd heeft de trots op uw talent weggevaagd. Je bent niet meer dan een relikwie dat een vervlogen glorie najaagt; van alle hoop die je hebt gezaaid, zul je alleen een wierookvat oogsten dat handig is om de as van je talent in te bewaren. En Mate la Reine… Wat kan ik zeggen? Niets, echt. Je kunt er maar beter om lachen. In de winter riepen ze: “De koning is terug. ” Vandaag zeggen we: “Heren, de koning is naakt.” Laten we eens nadenken: wie van mijn zinnen moet ik nog meer aan de kaak stellen vanwege zijn fouten en verwondingen? Denk aan degenen die de hand denigreren die hen vier jaar lang zonder een schrammetje heeft gevoed. Kijk naar de gloeiende Bizon, die luid schreeuwt zonder ooit zijn zonden in twijfel te trekken. Moet Taïaut als zondebok worden aangewezen? Niet al het kwaad komt voort uit willekeurige haver. In deze onderwereld veranderen lotgevallen en wankelen fortuinen. De schildknaap die deze sabbat wil beheersen, veroordeelt zichzelf tot het smeden van zijn eigen broze schande.