Geschiedenis F2 – Charles Leclerc, de dirigent

Vijf jaar geleden blikken we terug op het begin van het Formule 2-tijdperk, te beginnen met de man die het eerste kampioenschap van dit nieuwe tijdperk won: Charles Leclerc.

Vanaf 2017 verdween de GP2-serie en werd deze omgedoopt tot “Formule 2” nadat Liberty Media de commerciële rechten van de Formule 1 had gekocht. Dit seizoen was ook het laatste jaar waarin V8-motoren werden gebruikt in de lagere categorieën van deze sport.

De eerste stappen van Leclerc In 2015 nam de Monegaskische coureur deel aan het Europese Formule 3-kampioenschap, waar hij met vier overwinningen en drie polepositions als vierde eindigde in het algemeen klassement. Aan het einde van het seizoen sloot hij zich aan bij ART GP voor de GP3-tests in Abu Dhabi, waar hij driemaal het ronderecord van de categorie verbrak.

Het jaar daarop ging Charles Leclerc een stap verder. Hij sloot zich aan bij de GP3-serie met ART GP en werd tegelijkertijd lid van de Ferrari Driver Academy, een samenwerking die zijn carrière zou bepalen. Leclerc begon het seizoen met een overwinning in Barcelona en bleef vervolgens domineren met vier polepositions, acht podiumplaatsen en drie overwinningen in negen races. Hij proefde ook van de Formule 1 tijdens verschillende vrije trainingen, waaronder zijn debuut bij Haas tijdens de Grand Prix van Groot-Brittannië, toen hij al ontwikkelingscoureur was voor Haas en Ferrari. Doorbraak in de Formule 2 Door de herstructurering van Liberty Media in 2017 werd het GP2-kampioenschap omgevormd tot de Formule 2 en tekende Leclerc bij het Italiaanse team PREMA. Hij maakte meteen indruk.

Bahrein – Hij pakte de poleposition voor de eerste race, eindigde als derde in de hoofdrace nadat hij was ingehaald door Artem Markelov en Norman Nato, en keerde vervolgens het tij in de sprintrace, waar hij na een gewaagde pitstop in drie ronden van de zesde naar de eerste plaats reed. Dit weekend leverde hem twee podiumplaatsen op en bracht hem aan de leiding in het kampioenschap. Spanje – Een nieuwe poleposition, gevolgd door een onbetwiste overwinning in de hoofdrace, zorgde ervoor dat hij zijn voorsprong in het klassement verder uitbouwde. In de sprintrace klom hij op van de achtste naar de vierde plaats, waarmee hij zijn vroege dominantie bevestigde. Monaco – Leclerc kwalificeerde zich als derde, maar door problemen met de ophanging moest hij zowel de hoofdrace als de sprintrace opgeven. Ondanks deze tegenslagen bleef hij aan de leiding in het klassement, met drie punten voorsprong op Oliver Rowland. Azerbeidzjan – Een week na het overlijden van zijn vader reed hij de race en droeg hij zijn prestatie op aan de man die zijn passie had aangewakkerd. Hij pakte de poleposition met meer dan een halve seconde voorsprong, won de hoofdrace met de snelste ronde en vocht zich in de sprintrace terug van de achtste naar de eerste plaats. Een straf van tien seconden voor onvoldoende vertragen onder gele vlaggen zorgde ervoor dat hij naar de tweede plaats achter Norman Nato werd teruggezet, maar het weekend ging toch de geschiedenisboeken van de F2 in. Oostenrijk en Silverstone – Leclerc zette zijn reeks polepositions voort met zes opeenvolgende polepositions – een nieuw record – en won beide hoofdraces. Na Silverstone stond hij aan de leiding in het kampioenschap met 67 punten voorsprong op Markelov.

Hongarije – De reeks kwam ten einde; hij kwalificeerde zich op de eerste startrij, maar wist toch twee keer als vierde te eindigen. België – Hij won de hoofdrace vanaf poleposition, maar werd vervolgens gediskwalificeerd vanwege een beschadigd chassis met een vlakke bodem. Hij herstelde zich in de sprint en eindigde als vijfde. Tijdens de regenrace in Spa kwalificeerde hij zich als zevende en vocht hij tot de laatste ronde om de leiding, totdat een botsing met Nick De Vries zijn auto in de vangrail deed belanden. Hij startte achteraan in de sprint, maar klom op naar de negende plaats en behield een voorsprong van 59 punten op Rowland.

Jerez – Met zijn achtste poleposition in tien races maakte Leclerc van het laatste weekend een formaliteit: hij won de hoofdrace en pakte het Formule 2-kampioenschap, waarna hij genoegen nam met de zevende plaats in de sprintrace. Het seizoen eindigde met een grote finale in Abu Dhabi, waarmee een jaar werd bekroond waarin de jonge Monegaskische coureur de gloednieuwe Formule 2-serie tot zijn persoonlijke podium maakte.

Het drama in Abu Dhabi maakte van een routineuze kwalificatiesessie een prestatie die de krantenkoppen haalde voor Charles Leclerc. Nadat hij de zesde tijd van de sessie had neergezet, belandde de Monegaskische coureur op de tweede plaats in het klassement van de race toen Rowland en Fuoco na de race straffen kregen opgelegd. Dit resultaat is de bekroning van een opmerkelijk weekend voor een coureur die al een stoeltje bij het Zwitserse Sauber-team op zak heeft. De opmars van Leclerc vindt zijn oorsprong in een uitzonderlijk seizoen in de Formule 2, waar zijn laatste optreden werd gekenmerkt door een spectaculaire comeback en een felle strijd om de overwinning, waardoor hij zijn zevende zege van het seizoen behaalde. Deze triomf leverde hem ook de kampioenstitel op als rookie, een prestatie die een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op de F2-kalender van 2017. Vanaf de eerste tekenen van zijn talent konden waarnemers al een schitterende carrière in de Formule 1 voorspellen, een voorspelling die nu wordt bevestigd door de verbintenis van Sauber met de jonge coureur.