Een nachtmerrie voor Hamilton

Sir Lewis is nog nooit zo dicht bij de overwinning geweest, maar er hangt een zwaar zwaard van Damocles boven zijn hoofd: als zijn Merci l'Abbesse in de laatste race zou verslappen, zou Nico Dix-Langues het goud winnen en angst, terreur, afschuw en verschrikking zaaien.

Het circuit, een aaneenschakeling van stijgingen en dalingen die vroeger hobbelig waren maar nu glad zijn, bleek meedogenloos voor Sir Lewis in zijn Mercy l'Abbesse. Hij kon het tempo van zijn rivaal niet bijhouden.

“Het maakt niet uit, mijn vriend”, zei Lewis tegen zichzelf. “Als ik tweede word in Abu Dhabi, is dat genoeg om mij tot koning te kronen, om een ridder in een paladijn te veranderen.” Toch wankelde zijn zelfvertrouwen. Hij kon niet meer slapen; hij lag elke nacht wakker, gekweld door het naderende drama, bang voor een onvermijdelijk ongeluk. Om 4.35 uur ‘s ochtends op 12 november schreef hij: “Ik voer de strijd en ik zie mijn kroon. Er is nog maar één ronde te gaan en dan is de Graal van mij.” Maar even later, om 4.36 uur, stortte zijn optimisme in toen een Bufflon Ardent hem ramde. “O woede, o wanhoop! Oh Nico, mijn vijand!” riep hij uit, voordat hij zich realiseerde dat hij had gedroomd. Twee dagen later, op 14 november om 5:13 uur, probeerde hij zich voor te bereiden op wat hij zijn “tweede kroning” noemde, in de overtuiging dat een slechte start kon worden goedgemaakt met een snelle auto. Een seconde later, om 5:14 uur, zag hij een Caterham voor zijn tegenstander en herhaalde hij dezelfde woede-uitbarsting, om vervolgens opnieuw te ontdekken dat het slechts een nachtmerrie was.

Ondertussen bad Nico-Ten-Tongues, die niet kon slapen, vurig om goddelijke tussenkomst. Om 2:58 uur ‘s ochtends op 12 november schreef hij: “Onze Vader die in de hemel zijt, laat Lewis worden getroffen, laat zijn val komen zoals hij op aarde komt. Later, om 4:26 uur ‘s ochtends op 16 november, riep hij de hulp in van “Sint Bernie, vader van het geld”, smekend om hulp voor zichzelf en voor de komende zondag. De felle strijd tussen de twee kampioenen ging onverminderd door. Zou uiteindelijk pech of pure betrouwbaarheid de winnaar bepalen?