Na het overlijden van Sir Frank Williams hebben de redacteuren van FanF1 elk een bericht achtergelaten, waarin ze hun gedachten en persoonlijke anekdotes delen over wat hij voor hen betekende.
De Formule 1-wereld werd overspoeld met oprechte eerbetonen na het overlijden van Sir Frank Williams, een man wiens naam synoniem is geworden voor de gouden eeuw van deze sport. Van doorgewinterde journalisten tot trouwe fans, deze getuigenissen onderstrepen hoe groot zijn invloed op de racewereld was. Romain Beaussier vatte dit gevoel perfect samen: “Sir Frank is een F1-legende, de laatste echte vakman die de constructeurs heeft overtroffen. Zijn carrière was bezaaid met hindernissen, maar hij heeft zijn droom om wereldkampioen te worden waargemaakt. Als kind was ik dol op de Williams-Renault-auto's van Alain Prost, Ayrton Senna, Nigel Mansell, Damon Hill en Jacques Villeneuve. In 2012 was ik getuige van de laatste overwinning van het team: een droom die werkelijkheid werd. Ook al zijn de gloriedagen voorbij, de legende leeft voort.” Hij verwees ook naar de Grand Prix van Groot-Brittannië in 2019, waar Franks ogen straalden van passie naast Lewis Hamilton, een moment dat het wederzijdse respect tussen twee iconen perfect weergeeft.
Morgan Parmentier bood een breder perspectief en benadrukte dat “Frank Williams de Formule 1 zelf is. Hij was nooit zomaar een ‘garagist', zoals zijn rivalen ooit suggereerden. Zijn genialiteit, vastberadenheid en moed hebben hem 16 wereldtitels opgeleverd en een merk gesmeed dat na meer dan 750 Grand Prix-deelnames nog steeds floreert onder Dorilton Capital. Er zijn maar weinig teams die hun naam behouden na een overname, wat bewijst dat wat hij heeft opgebouwd echt legendarisch was. Zelfs nu hij er niet meer is, blijft zijn geest voortleven in deze sport. Voor Eric Soussy ontstond de vonk op 30 maart 1997, toen de blauw-witte Williams-Renault FW19, bestuurd door de Quebecker Jacques Villeneuve, de Grand Prix van Brazilië won. “Die race sprak tot mijn verbeelding en sindsdien ben ik verslaafd aan alle Grands Prix”, zei hij, eraan toevoegend dat talloze boeken, documentaires en interviews zijn toewijding hebben versterkt. “Frank Williams en zijn team nemen een speciale plaats in in mijn relatie met de F1. Van coureurs tot monteurs, we zijn u dank verschuldigd, Sir Frank. Bedankt.”
Bastien Dauby blikt terug op de laatste hoogtepunten van het team: “Het podium van Russell dit jaar, de dubbele eerste startrij in Oostenrijk in 2014, de overwinning van Maldonado in Barcelona in 2012… Dat waren de laatste grote hoogtepunten voordat Frank het stokje door gaf. Het seizoen 2003, met Juan Pablo Montoya aan het stuur, had zijn laatste kans kunnen zijn om het kampioenschap te winnen en mogelijk een einde te maken aan de dominantie van Schumacher-Ferrari. Wie weet wat de toekomst voor het team uit Grove in petto had gehad? Frank heeft in ieder geval nog een paar glorieuze momenten mogen beleven voordat hij met pensioen ging.”
Het eerbetoon van Quentin Granet was beknopt: “Een buitengewoon en getalenteerd persoon die een revolutie teweegbracht in de wereld van de Formule 1. Rust in vrede, Frank Williams.” Guillaume Pinquet betreurde het verlies van een figuur “die het gouden tijdperk van de F1 belichaamde en de definitie zelf was van een familieteam”. Hij herinnerde eraan hoe Williams de carrière van zijn favoriete coureur, Nico Rosberg, had gelanceerd en benadrukte de rol van het team in de vorming van toekomstige sterren zoals Damon Hill, Jacques Villeneuve en Jenson Button. “De F1 heeft een van zijn grootste ambassadeurs verloren. Rust in vrede, Sir Frank.”
Thibaud Comparot voegde hieraan toe: “Dankzij Frank is een Formule 1-team ontstaan en gegroeid dankzij de kracht en vastberadenheid van een hele familie, en is het een legende geworden naast Ferrari en McLaren. Bedankt, Frank Williams.” Het hele team van FanF1 sluit zich aan bij deze woorden om zijn medeleven te betuigen aan de familie Williams en erkent de onuitwisbare stempel die Sir Frank heeft gedrukt op de sport die hij mede heeft gevormd.