De hoogtepunten van de Grand Prix van de Verenigde Staten

Terwijl de Grand Prix van de Verenigde Staten van 18 tot 20 oktober plaatsvindt, blikt FanF1 terug op de meest memorabele momenten van voorgaande edities.

De Grand Prix van de Verenigde Staten heeft een lange weg afgelegd in de geschiedenis van de autosport, van de ene iconische locatie naar de andere. Het begon in de jaren zestig op de Sebring International Raceway, verhuisde vervolgens naar de straten van Long Beach en Detroit, en vond uiteindelijk een permanente locatie op het Circuit of the Americas, dat in 2012 speciaal voor dit doel in Austin werd aangelegd. Het moderne circuit van COTA, met bochten die doen denken aan klassieke Europese circuits, won al snel de harten van coureurs en fans en bood spannende races in een adembenemende omgeving. Hier volgt een overzicht van enkele van de meest memorabele edities van dit legendarische evenement.

1959: de eerste editie

De eerste Grand Prix van de Verenigde Staten vond plaats in Sebring, Florida, als negende en laatste race van het seizoen 1959. Jack Brabham behaalde de overwinning in zijn Cooper-Climax, een overwinning die hem zijn eerste wereldtitel opleverde. Hij zou daarna nog twee titels winnen, de laatste in 1966. Brabhams teamgenoot Bruce McLaren behaalde hier zijn eerste overwinning in de F1 en werd daarmee de jongste winnaar van een Grand Prix, een record dat stand hield tot Fernando Alonso het verbrak tijdens de Grand Prix van Hongarije in 2003.

1990: een legendarische strijd tussen Ayrton Senna en Jean Alesi

De eerste race van het seizoen 1990 vond plaats in Phoenix. De Fransman Jean Alesi startte vanaf de vierde plaats, nam de leiding in zijn Tyrrell en raakte al snel verwikkeld in een felle strijd met Ayrton Senna. Na een reeks intense inhaalmanoeuvres nam Senna de leiding over en kwam hij acht seconden voor Alesi over de finish. Deze prestatie maakte van Alesi een rijzende ster en liet een onuitwisbare herinnering achter aan een felle rivaliteit op het Amerikaanse stratencircuit.

2001: een eerbetoon aan de slachtoffers van 11 september

Drie weken na de aanslagen van 11 september werd de Grand Prix van de Verenigde Staten een platform voor solidariteit. De Jordaniër Jarno Trulli reed met een Amerikaanse vlag en de slogan “Peace, not war” (Vrede, geen oorlog) op de luchtinlaat van zijn auto, terwijl Ferrari uit respect de neuzen van zijn auto's zwart schilderde. Tijdens een ceremonie voorafgaand aan de race werd hulde gebracht aan de Amerikaanse coureurs, in aanwezigheid van drie van de zes coureurs die in 1959 hadden deelgenomen aan de allereerste Grand Prix van de Verenigde Staten in Sebring: Phil Hill, Rodger Ward en Bob Said.

2005: een Grand Prix op de maan

De race van 2005 op de Indianapolis Motor Speedway ging de geschiedenis in omdat er slechts zes auto's aan de start verschenen. Een lekke band van Ralf Schumacher tijdens de training op vrijdag, gevolgd door een soortgelijk defect bij zijn teamgenoot Ricardo Zonta, zorgde voor ernstige bezorgdheid over de veiligheid van de banden. Michelin concludeerde dat zijn banden het niet zouden volhouden op het hellende circuit en ondanks een last-minute levering van vervangende banden trokken de zeven teams die met Michelin reden zich na de formatieronde terug. Alleen Ferrari, Jordan en Minardi gingen van start. Rubens Barrichello nam de leiding over na een pitstop in de 27e ronde, maar Michael Schumacher heroverde de leiding in de 49e ronde en behaalde zijn enige overwinning van het seizoen. Michelin vergoedde vervolgens de toeschouwers en gaf 20.000 gratis tickets voor de race van 2006 weg om zich voor dit debacle te verontschuldigen.

2018: Kimi Räikkönen keert terug naar de overwinning

De Grand Prix van de Verenigde Staten van 2018 markeerde de terugkeer van Kimi Räikkönen, die zijn eerste overwinning sinds 2013 behaalde in een Ferrari. Hij startte als tweede, maakte een uitstekende start, haalde kampioenschapsleider Lewis Hamilton in en nam vanaf het begin van de race de leiding over. Gedurende de 56 ronden combineerde Räikkönen pure snelheid met een onberispelijk bandenbeheer, terwijl de tankstrategie van Ferrari hem in staat stelde aan de leiding te blijven. Deze overwinning bezorgde de Scuderia haar eerste succes van het seizoen en onderstreepte het talent en de onwankelbare vastberadenheid van Räikkönen.