De beschamende motor van Honda

Naarmate het Grand Prix-seizoen vordert, worden de problemen voor Honda steeds groter, waardoor alle hoop op een triomfantelijke heropleving van de samenwerking met McLaren de bodem in wordt geslagen.

Toen Honda aankondigde dat het samen met McLaren terugkeerde naar de Formule 1, bracht deze samenwerking meteen herinneringen terug aan de jaren 80, een tijdperk dat werd gekenmerkt door McLaren, Prost en Senna, en wekte het de hoop op een nieuw gouden tijdperk. Het enthousiasme werd nog versterkt door de aanwezigheid van tweevoudig wereldkampioen Fernando Alonso, algemeen beschouwd als de meest getalenteerde coureur van zijn generatie, en door een driejarig ontwikkelingsplan om de eerste plaats in deze sport te heroveren. De introductie van de nieuwe turbohybride motoren in 2014 dwong Honda om de tijd te nemen. De Japanse fabrikant koos ervoor om de technologie te perfectioneren voordat hij in 2015 zijn eerste motor aan McLaren leverde, waarbij hij openlijk toegaf dat het eerste seizoen, en misschien ook het volgende, eerder een leercurve dan een triomf zou zijn. Deze voorzichtigheid bleek gerechtvaardigd: het seizoen 2015 was een ramp. Ondanks de ervaring van Alonso en zijn teamgenoot Jenson Button hadden beide coureurs te kampen met een ondermaatse motor, waardoor ze slechts een handvol punten behaalden, maar wel een goed figuur slaagden voor de toekomst. De frustratie bereikte een hoogtepunt in Suzuka, waar Alonso, zichtbaar geïrriteerd, de motor live op televisie omschreef als “GP2-niveau”.

Alle ogen waren gericht op 2016 om tekenen van vooruitgang te zien. Het team verbeterde zich bescheiden, scoorde 76 punten en eindigde als zesde in het constructeursklassement, tegenover 27 punten het jaar ervoor, maar elke realistische hoop op een podiumplaats verdween al snel. Het seizoen 2017 betekende een keerpunt. Met het vertrek van Button en de komst van Stoffel Vandoorne op de tweede stoel groeide het ongeduld van Alonso. Honda reageerde door zijn bestaande V6-hybride model te verlaten en helemaal opnieuw te beginnen, waarbij het twee jaar van teleurstellende prestaties en betrouwbaarheid achter zich liet. De gok wierp niet onmiddellijk zijn vruchten af: betrouwbaarheidsproblemen aan het begin van het seizoen weerhielden Vandoorne en Alonso ervan deel te nemen aan de Grand Prix van Bahrein en Rusland, en de aandrijflijn bleef aanzienlijk minder presteren dan die van zijn concurrenten. Alonso's frustratie bereikte een hoogtepunt toen hij de race in Monaco oversloeg om deel te nemen aan de Indianapolis 500, in een poging elders te scoren. Aan het einde van het seizoen dreigden de problemen van Honda McLaren nog verder naar beneden te halen in het klassement. Het enige sprankje hoop kwam met de aankondiging van een nieuw partnerschap tussen Honda en Sauber, een initiatief dat de ontwikkeling zou kunnen versnellen, maar niet voor 2018. Tot die tijd zal Honda het hele seizoen moeten proberen te voldoen aan de hoge verwachtingen die het zichzelf als motorleverancier heeft opgelegd, terwijl McLaren zal vechten om punten terug te winnen.