Dallara: veel meer dan alleen een constructeur

Door extreme weersomstandigheden zag de organisatie zich genoodzaakt de Grand Prix van Emilia Romagna af te gelasten. Niet ver daarvandaan, in de buurt van Parma, bleef Dallara onverminderd doorwerken. FanF1 bracht een bezoek aan dit bedrijf.

Terwijl de Grand Prix van Emilia-Romagna werd uitgesteld vanwege de aanhoudende regen in mei, vond er in de heuvels ten noorden van Parma een andere race plaats: een race om de ingenieurs en ontwerpers op te leiden die de raceauto's van morgen zullen bouwen. Op de afgelegen campus van Dallara heeft de Italiaanse chassispecialist zijn productiewerkplaats omgevormd tot een voltijdse academie, en de resultaten zijn al bezig de talentenpool van deze sport te hervormen.

Gianmarco Beltrami, directeur marketing en communicatie bij Dallara, volgt deze transformatie al elf jaar. Hij verwelkomt bezoekers met hetzelfde enthousiasme als waarmee hij de jonge stagiaires ontvangt die elk semester toestromen. “We zijn niet alleen een fabriek”, zegt hij, “we zijn een levend laboratorium.” Deze bewering wordt ondersteund door concrete faciliteiten: een compacte windtunnel, een miniatuurtestbank voor crashtests en een quizstation met touchscreen waar leerlingen van 11 tot 19 jaar experimenteren met materiaaleigenschappen en aerodynamische concepten, van basisluchtweerstand tot complexe aerodynamische assemblages die worden gebruikt in de Indy 500.

De resultaten van de academie zijn indrukwekkend. Elk jaar studeren bij Dallara ongeveer 25 ontwerpers en 175 ingenieurs af, die allemaal zijn opgeleid in de eigen methoden van het bedrijf. Beltrami zegt dat de meeste universiteiten zich concentreren op theorie, terwijl Dallara zijn studenten direct onderdompelt in het praktische werk, dat een afspiegeling is van de dagelijkse realiteit in een racewagenwerkplaats. Het programma is bewust praktisch: het omgaan met composietmaterialen, het lamineren van koolstofvezel en de details van de chassisconstructie domineren het programma. Naast de klaslokalen herbergt de campus een galerie die de evolutie van het bedrijf weergeeft, van de bescheiden werkplaats van Gian Paolo Dallara in 1972 tot de wereldmacht die het vandaag de dag is op het gebied van engineering. De muren zijn behangen met meesterwerken: de Lamborghini Miura uit de jaren 60, die Dallara mede heeft vormgegeven met zijn revolutionaire middenmotor achterin, het SP1000-prototype voor heuvelklimmen, dat de axiale bestuurdersstoel introduceerde, en de eerste Formule 3-eenzitter van koolstofvezel, die een nieuwe norm zette op het gebied van prestaties en lichtheid. Het verhaal van het museum gaat verder met de moderne triomfen. Bezoekers kunnen de Haas F1 2020 van Romain Grosjean bewonderen, de KTM X Bow waarmee Sophia Floersch in Macau reed en de Dallara IndyCar 1998 waarmee Eddie Cheever 25 jaar geleden de overwinning behaalde in de 500 mijl van Indianapolis, de eerste triomf van het bedrijf in deze race. Een bijzonder ontroerend stuk is de Z-Bike, de driewielige machine die Dallara bouwde voor voormalig F1-coureur Alessandro Zanardi na zijn ongeluk in CART in 2001; dit voertuig hielp hem vervolgens vier gouden medailles te winnen op de Paralympische Spelen.

De invloed van Dallara reikt inmiddels veel verder dan zijn Italiaanse roots. De samenwerking met Haas in de Formule 1 weerspiegelt een strategische offensief in de Verenigde Staten, terwijl het bedrijf chassis levert voor de LMDh-programma's van Cadillac en BMW in de IMSA en het WEC. Zijn langdurige rol als enige ontwerper van IndyCar-chassis versterkt zijn status aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. Kortom, het discrete complex in de buurt van Parma is minder een toeristische trekpleister dan een smeltkroes voor de volgende generatie van deze sport. Zoals Beltrami zegt: “Innovatie zit in ons DNA; we geven dat DNA door aan de ingenieurs en ontwerpers die het verder zullen ontwikkelen”. De toekomst van de autosport wordt niet op de circuits gesmeed, maar in de gangen van de Dallara-academie.