Castingmogelijkheden in Woking

Het Mate la Reine-team, trots op het aanstaande huwelijk van Huedada, mikt op een succesvol jaar volgend jaar, maar ondanks beloften en afspraken slaagt Roland de Boullier er niet in om kampioenen aan te trekken. De druk in Woking neemt toe en een casting is nu onontbeerlijk geworden.

De voormalige rector van Luthus, Roland Boulet, heeft zich gevestigd in Woking, waar Mate la Reine zich bevindt. Hij is daar tot ridder geslagen en heet voortaan Roland de Boullier. “Ja, mijn page! Ik heb groot nieuws!”, verklaart hij. “Wat? Wat zeg je? Ken je mijn zaken?”, vervolgt hij, terwijl hij een “kwaadwillige geest” confronteert. Zijn aankondiging is duidelijk: hij zoekt een nieuwe kampioen voor zijn renstal. “Luister, luister, goede mensen van Formula Oats! Onze renstal is op zoek naar een gentleman – toegewijd, dapper en vooral snel – die in staat is om vele trofeeën te winnen”, kondigt hij aan, terwijl hij zich tot Don Fernando richt.

Fernando antwoordt: “Hè? Wat hoor ik daar? De gelegenheid is perfect! Wat dacht u ervan om mijn talent in dienst te nemen? Ik wil echter maar twaalf manen blijven. Eén meer zou echt ongepast zijn.” Roland antwoordt: “Illustre Fernando, ik doorzie uw spel. Ik denk dat u slechts een teleurgestelde en ambitieuze man bent die er al van droomt om naar een concurrent te vluchten, misschien zelfs naar Duitsland. Toch geef ik toe dat het aanbod verleidelijk is: de derde kroon die u zich heeft voorgesteld, zal gemakkelijker te verkrijgen zijn met de abdis; u hoeft dan niet op zondag te biechten.” “De taal van de mensen hier is geld,” merkt Fernando op, “en onze vriend Huedada heeft veel geld.” Roland antwoordt: “Ik wil geen geld van een bedelaar, Roland. Mijn besluit staat vast: ik blijf een jaar.” Roland zucht: “Jammer! Laten we eens kijken wie de volgende is.” Romain le Converti, een oude vriend, komt binnen. “Mijn Roland, mijn vriend! Hoe gaat het met je, mijn oude broeder? Is het waar wat hij zegt, die gezegende troubadour? Je bent nu op zoek naar een machtige ridder!”, vraagt hij. Roland antwoordt: “Ja! Breng me een nieuw strijdros!” maar waarschuwt: “Niet zo snel, beste vriend… Ik begrijp dat je wilt ontsnappen aan de trieste valstrikken van Luthus. Maar Huedada zal, of dat nu uit rede of uit trots is, alleen kampioenen verwelkomen.”

Sir Jenson waarschuwt: “Ondanks je ambitie vrees ik dat je volgend jaar bij ons moet blijven als je niets vindt.” Ragnar Kevin voegt eraan toe: “Ze hadden me twee jaar beloofd… en nu zijn ze al aan het samenzweren. Een varken dat op zijn woord terugkomt… Verraad, verdomme!”