Antonio Giovanizzi draagt de hoop van Italië in de Formule 1

Voor het eerst sinds Jarno Trulli tijdens de Grand Prix van Brazilië in 2011 reed een Italiaan in de Formule 1, namelijk Antonio Giovinazzi achter het stuur van een Sauber. De jonge coureur, opgeleid bij Ferrari, wil zijn plaats in deze sport consolideren en zijn land trots vertegenwoordigen op het hoogste niveau van de autosport.

Zes jaar nadat de laatste Italiaanse coureur aan de start verscheen, zat een 23-jarige jongeman uit de hak van de Italiaanse laars in een Formule 1-cockpit in Albert Park. Antonio Giovinazzi, afkomstig uit Martina Franca in Apulië, werd door Sauber opgeroepen voor de Grand Prix van Australië, de eerste race van het seizoen 2017, nadat hij Pascal Wehrlein had vervangen tijdens de derde vrije training.

Dit moment ging bijna onopgemerkt voorbij, maar het belang ervan was onmiskenbaar: Giovinazzi werd de eerste Italiaan die aan een Grand Prix deelnam sinds het pensioen van Jarno Trulli in 2011. Zijn debuut volgde op een korte periode van wintertests, waarin hij Wehrlein verving, die eerder dat jaar bij een ongeval tijdens de Race of Champions gewond was geraakt.

De mythologie van de Italiaanse autosport wordt gedomineerd door Ferrari, de Scuderia die lange tijd het vlaggenschip van het land was op het wereldtoneel. Toch hebben Italiaanse coureurs moeite om het erfgoed van het merk te evenaren. De laatste Italiaan die de wereldtitel won, was Alberto Ascari, die in 1952 en 1953 twee opeenvolgende titels behaalde in een auto met de kleuren van het steigerende paard. Voor hem schreef Nino Farina geschiedenis door in 1950 de eerste wereldkampioen Formule 1 te worden. Sinds die gouden tijd hebben tal van Italiaanse talenten – Luigi Fagioli, Luigi Musso, Lorenzo Bandini, Elio de Angelis, Michele Alboreto, Giancarlo Fisichella en zelfs Jarno Trulli – hun stempel gedrukt, maar geen van hen is erin geslaagd om weer aan de top te komen. Giovinazzi's eerste race was bescheiden maar respectabel. Aan het stuur van een Sauber met een motor uit 2016, die al achterliep op de koplopers, eindigde hij als twaalfde, waarbij hij fouten vermeed en alleen profiteerde van incidenten voor hem. In een veld waar een plaats in de top 10 een wonder of een groot incident zou hebben vereist, was een foutloze race een solide basis.

Wat Giovinazzi onderscheidt, is niet een overweldigende dominantie in de juniorcategorieën, in tegenstelling tot Stoffel Vandoorne of Lewis Hamilton, maar een reeks consistente prestaties die de aandacht van Ferrari hebben getrokken. De Scuderia, die zelden geneigd is om lokaal talent te promoten, heeft de jonge coureur onder zijn hoede genomen, wat een langetermijnproject doet vermoeden.

Het programma van de Italiaan reikt nu verder dan Melbourne. Sauber zal hem opnieuw laten racen in China, en er gaan geruchten dat hij ook Wehrlein zou kunnen vervangen in Bahrein als het herstel van de Duitser zou stagneren. Elk optreden biedt Giovinazzi de kans om zijn vaardigheden te verfijnen, gegevens te verzamelen en misschien wel dichter bij de ultieme prijs te komen: een stoeltje in het rode Ferrari-team, dat al lang de trots van Italië is, ook al zijn de eigen coureurs in de schaduw gebleven.