Red Bull viert zijn 20-jarig bestaan in de Formule 1

Het kleine bedrijfje dat vroeger blikjes energiedrank verkocht, is uitgegroeid tot een referentie in de autosport. Nu Red Bull Racing zijn 20-jarig bestaan in de Formule 1 viert, is dit het moment om terug te blikken op de opmerkelijke opmars van een team dat vanuit het niets is begonnen.

In twee decennia heeft Red Bull 122 overwinningen behaald, zes wereldtitels voor constructeurs, acht wereldtitels voor coureurs en heeft het deelgenomen aan 394 Grands Prix. Vandaag de dag behoort het in het Verenigd Koninkrijk gevestigde Oostenrijkse team tot de drie beste constructeurs en is het wereldkampioen bij de coureurs, maar de weg naar de top was niet zonder slag of stoot.

Het begin Eind jaren zestig raakten Oostenrijkse fans in de ban van Lotus-coureur Jochen Rindt. In 1970 was hij in topvorm, behaalde hij de ene overwinning na de andere en leek hij op weg naar de titel, toen een tragisch ongeval tijdens de tests voor de Grand Prix van Italië hem het leven kostte. Rindt blijft de enige postuum gekroonde wereldkampioen.

De nalatenschap van Rindt maakte een diepe indruk op Helmut Marko, een jeugdvriend die ooit droomde om coureur te worden. Na een kort verblijf bij BRM in 1970 en een overwinning in Le Mans in 1971 kwam er in 1972 een einde aan de carrière van Marko als coureur toen een steen zijn vizier brak en zijn linkeroog beschadigde tijdens de Grand Prix van Frankrijk. Vastbesloten om in de sport te blijven, richtte hij zich op talentmanagement en richtte hij het RSM-team op, dat deelnam aan de DTM en de Formule 3. De band met Red Bull In 1984 lanceerden Dietrich Mateschitz en de Thaise ondernemer Chaleo Yoovidhya het energiedrankmerk dat synoniem zou worden voor sponsoring in de extreme sporten. Een ontmoeting in 1985 tussen Mateschitz en Arrows-coureur Gerhard Berger leidde tot een sponsorovereenkomst die de wereldwijde expansie van het merk zou financieren en een Red Bull-zitje zou garanderen voor het bescheiden bedrag van 9.000 euro.

Red Bull maakte in 1995 zijn officiële debuut in de Formule 1 als hoofdsponsor en meerderheidsaandeelhouder van Sauber. Het juniorprogramma werd in 1999 omgedoopt tot Red Bull Junior Team. Eind 2001 leidde een meningsverschil over de keuze van de coureur (Red Bull wilde Enrique Bernoldi, Sauber gaf de voorkeur aan Kimi Räikkönen) tot een breuk. Toen Ford in november 2004 zijn Jaguar Racing-team te koop aanbood, greep Red Bull zijn kans en kocht het team voor het symbolische bedrag van één dollar. Het nieuwe team debuteerde in de Grand Prix van Australië met een Ford-motor, stapte het jaar daarop over op een Ferrari-motor en zette veteraan David Coulthard naast rookie Christian Klien, afkomstig uit de junioren. Hun eerste race leverde een vierde en een zevende plaats op, waardoor het team meteen in de top 3 van de constructeurs terechtkwam, ook al eindigde het aan het einde van het seizoen op de zevende plaats in het algemeen klassement. Een dynastie opbouwen Deze overname riep vragen op: was het gewoon een marketingstunt? Helmut Marko zag het als een kans om een manager aan te stellen die zijn visie deelde en raadde Christian Horner aan. De Britse teambaas, die toen aan het hoofd stond van Arden International, ontmoette Marko toen hij in Oostenrijk een autotrailer kocht. In 2005 werd Horner op 30-jarige leeftijd teambaas van Red Bull, de jongste in de geschiedenis van de F1, en kreeg hij de ‘sleutels' in handen met een duidelijke opdracht: winnen.

Red Bull kocht ook Scuderia Minardi en gaf het de nieuwe naam Toro Rosso, een satellietteam dat bedoeld was om jonge talenten op te leiden. “Het is gemakkelijk om een coureur in de F1 te krijgen, maar het is heel wat anders om een competitieve coureur te krijgen”, aldus Marko.

De eerste belangrijke beslissing van Horner was om technisch directeur Günther Steiner te vervangen door Adrian Newey, die al legendarisch was vanwege het ontwerp van de Williams FW14/FW15 en de McLaren MP4/13, waarmee Mika Häkkinen in 1998 en 1999 twee opeenvolgende titels won. Newey introduceerde radicale aerodynamische concepten, innovatieve ophangingen en een mix van geavanceerde simulaties en ouderwetse schetsen, waardoor hij de auto's van Red Bull opnieuw ontwierp en de reputatie van het team op het gebied van technische uitmuntendheid versterkte.

In 2009, na een aantal wisselvallige seizoenen, behaalde Red Bull eindelijk zijn eerste overwinning toen Sebastian Vettel zegevierde in de Grand Prix van China. Het volgende seizoen werd Vettel de jongste wereldkampioen ooit, terwijl zijn teamgenoot Mark Webber de derde plaats behaalde. Dit succes betekende een keerpunt voor Red Bull, dat voor het eerst in zijn geschiedenis het constructeurskampioenschap won. Het team verdedigde zijn titel nog drie jaar lang, voordat het een mindere periode doormaakte. In 2022 keerde het team terug naar de top… De rest is een aaneenschakeling van records, overwinningen en onvergetelijke duels.

Een kweekvijver voor coureurs

Sinds de lancering van het Red Bull Junior Team in 2001 hebben 83 coureurs het ontwikkelingsprogramma van het Oostenrijkse team doorlopen, waarvan er 13 in de Formule 1 zijn beland. Vijf van hen stonden op het hoogste podium met een Red Bull: Sebastian Vettel, Mark Webber, Daniel Ricciardo, Sergio Pérez en natuurlijk Max Verstappen. Dankzij de ontwerpen van Adrian Newey heeft het team tussen 2010 en 2013 vier opeenvolgende constructeurstitels gewonnen en vier wereldtitels voor Vettel. Het team heeft ook bijgedragen aan de lancering van de carrières van Daniel Ricciardo en Carlos Sainz, waarbij laatstgenoemde de prestaties van alle teams waar hij voor rijdt voortdurend verbetert. Het leven is echter niet altijd gemakkelijk voor een jonge coureur die de Oostenrijkse kleuren draagt. Het management van Red Bull is bekritiseerd vanwege zijn aanpak: talent, vaak zeer jong, opsporen, hen royale contracten aanbieden en vervolgens de coureurs aan de kant zetten wanneer de resultaten achteruitgaan. Namen als Pierre Gasly, Alex Albon en vele anderen hebben dit lot ondergaan, met als meest recente voorbeelden Daniel Ricciardo en Sergio Pérez.

Wordt vervolgd

Vorig seizoen won Max Verstappen zeven van de eerste tien races, maar geen van de volgende tien, en behaalde uiteindelijk een vierde opeenvolgende titel in het coureurskampioenschap met 437 punten. Sergio Pérez behaalde slechts 152 punten en het team zakte naar de derde plaats in het algemeen klassement, achter McLaren en Ferrari, terwijl de langdurige ontwerpdirecteur Adrian Newey zijn vertrek naar Aston Martin aankondigde. Dit jaar zullen Max Verstappen en Liam Lawson, de vervanger van Pérez, hard moeten vechten en hun tactisch inzicht moeten tonen in wat een zeer spannende strijd belooft te worden.